لیزینوپریل (Lisinopril)
لیزینوپریل یکی از مهمترین و پرمصرفترین داروهای گروه مهارکنندههای ACE است که نقش اساسی در درمان فشار خون بالا، نارسایی قلبی و محافظت از کلیهها دارد. این دارو با مهار آنزیم ACE باعث گشاد شدن عروق، کاهش فشار خون و کاهش بار قلب میشود. نتیجه این فرآیند، بهبود جریان خون، کاهش خطر سکته قلبی و مغزی و کاهش آسیب به کلیهها است.
لیزینوپریل در بیماران مبتلا به دیابت اهمیت ویژهای دارد، زیرا میتواند از پیشرفت آسیب کلیوی جلوگیری کند. همچنین پس از سکته قلبی، مصرف لیزینوپریل میتواند بقا را افزایش دهد و عملکرد قلب را بهبود بخشد.
این دارو معمولاً یکبار در روز مصرف میشود و اثر آن طی چند ساعت شروع میشود، اما رسیدن به اثر کامل ممکن است چند هفته طول بکشد. لیزینوپریل میتواند بهتنهایی یا همراه با داروهای دیگر مانند دیورتیکها، بتابلوکرها یا ARBها تجویز شود.
عوارض شایع شامل سرفه خشک، سرگیجه و افزایش پتاسیم است. عوارض نادر اما جدی مانند آنژیوادم نیاز به مراجعه فوری دارند. مصرف لیزینوپریل در دوران بارداری ممنوع است و باید فوراً قطع شود.
در مجموع، لیزینوپریل یک داروی مؤثر، ایمن و مبتنی بر شواهد علمی برای درمان بیماریهای قلبی–عروقی و کلیوی است، بهشرط آنکه تحت نظر پزشک و با پایش منظم مصرف شود.