رزوواستاتین (Rosuvastatin)
رزوواستاتین یکی از داروهای مهم گروه استاتینها است که برای کاهش سطح کلسترول و کاهش خطر رویدادهای قلبی–عروقی تجویز میشود. این دارو با مهار آنزیم HMG‑CoA ردوکتاز در کبد، تولید کلسترول را کاهش میدهد و باعث کاهش کلسترول بد (LDL)، کاهش تریگلیسرید و در برخی بیماران افزایش کلسترول خوب (HDL) میشود. رزوواستاتین معمولاً برای بیمارانی تجویز میشود که با رژیم غذایی و ورزش بهتنهایی نمیتوانند چربی خون خود را کنترل کنند یا در معرض خطر بالای سکته قلبی، سکته مغزی یا بیماری عروق کرونر هستند.
این دارو هم در پیشگیری اولیه و هم در پیشگیری ثانویه کاربرد دارد؛ یعنی هم برای افرادی که هنوز دچار رویداد قلبی–عروقی نشدهاند اما پرخطر هستند، و هم برای بیمارانی که سابقه سکته قلبی، سکته مغزی یا بیماری عروق کرونر دارند. رزوواستاتین میتواند پیشرفت آترواسکلروز را کند کند و خطر نیاز به جراحی قلب یا سایر مداخلات عروقی را کاهش دهد.
دوز رزوواستاتین بر اساس سطح چربی خون، سن، بیماریهای همراه و هدف درمانی تعیین میشود و معمولاً بین ۵ تا ۴۰ میلیگرم یکبار در روز است. مصرف منظم دارو و پایبندی به درمان برای دستیابی به بهترین نتایج ضروری است. در کنار دارو، رعایت رژیم غذایی کمچرب، کاهش وزن در صورت اضافهوزن و فعالیت بدنی منظم بخش جداییناپذیر درمان محسوب میشود.
عوارض شایع رزوواستاتین شامل درد عضلانی خفیف، سردرد، تهوع، یبوست یا درد شکم است. این عوارض معمولاً خفیف هستند و با ادامه درمان کاهش مییابند. با این حال، عوارض جدیتری مانند درد شدید عضلانی، ضعف غیرمعمول، تیرگی ادرار یا افزایش قابلتوجه آنزیمهای کبدی ممکن است رخ دهند که نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند، زیرا میتوانند نشانه میوپاتی یا رابدومیولیز باشند.
رزوواستاتین با برخی داروها مانند سیکلوسپورین، جمفیبروزیل، برخی داروهای HIV و داروهای ضدقارچ تداخل دارد و ممکن است خطر عوارض عضلانی را افزایش دهد. به همین دلیل، اطلاعرسانی کامل به پزشک درباره تمام داروهای مصرفی (از جمله داروهای بدون نسخه و مکملها) ضروری است. مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است، زیرا میتواند به جنین یا نوزاد آسیب برساند.
در مجموع، رزوواستاتین یک داروی مؤثر و مبتنی بر شواهد برای کاهش کلسترول و کاهش خطر رویدادهای قلبی–عروقی است. مصرف منظم آن تحت نظر پزشک، همراه با اصلاح سبک زندگی، میتواند نقش مهمی در کاهش خطر سکته قلبی، سکته مغزی و پیشرفت بیماری عروق کرونر داشته باشد.

