تشخیص و درمان بیماریهای قلب و عروق

🫀تشخیص بیماری‌های قلب و عروق با شناخت دقیق علائم و سابقه پزشکی بیمار آغاز می‌شود؛ تپش قلب، درد قفسه سینه، تنگی نفس یا خستگی غیرمعمول می‌توانند نشانه‌هایی از مشکلات قلبی باشند. معاینه بالینی، گرفتن شرح حال کامل از عوامل خطر مانند فشارخون بالا، دیابت، چربی خون و سابقه خانوادگی، و ارزیابی سبک زندگی پایه‌ای برای تصمیم‌گیری درباره آزمایش‌های تکمیلی است. تشخیص زودهنگام به پیشگیری از پیشرفت بیماری و کاهش خطر عوارض جدی مانند سکته قلبی یا نارسایی قلبی کمک می‌کند.

🧪برای تأیید تشخیص و تعیین شدت بیماری از مجموعه‌ای از آزمایش‌ها استفاده می‌شود؛ نوار قلب (ECG) و اکوکاردیوگرافی از ابزارهای پایه‌ای برای بررسی عملکرد و ساختار قلب هستند، در حالی که تست‌های استرس، هولتر مانیتورینگ و آزمایش‌های خونی (مانند آنزیم‌های قلبی و پروفایل چربی) اطلاعات تکمیلی فراهم می‌کنند. در موارد مشکوک به تنگی عروق کرونر، تصویربرداری‌های پیشرفته‌تر مانند سی‌تی آنژیوگرافی یا آنژیوگرافی تشخیصی (کاتتریزاسیون قلبی) برای مشاهده مستقیم رگ‌ها و برنامه‌ریزی درمان لازم است.

💊درمان بیماری‌های قلبی معمولاً ترکیبی از تغییرات سبک زندگی، درمان دارویی و در صورت نیاز مداخلات تهاجمی است. اصلاح رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی، ترک سیگار و کنترل وزن از پایه‌های درمان پیشگیرانه‌اند. داروهایی مانند ضدپلاکت‌ها، استاتین‌ها، داروهای کنترل فشارخون و داروهای کنترل نارسایی قلبی می‌توانند علائم را کاهش داده و خطر رویدادهای قلبی را کم کنند. در مواردی که انسداد عروق کرونر قابل توجه باشد، آنژیوپلاستی با استنت یا جراحی بای‌پس عروق کرونر ممکن است ضروری شود؛ همچنین در برخی بیماران دستگاه‌های کاشتنی مانند پیس‌میکر یا ICD برای پیشگیری از آریتمی‌های تهدیدکننده زندگی کاربرد دارد.

🩺مراقبت قلبی مؤثر نیازمند رویکرد تیمی و پیگیری منظم است؛ همکاری بین پزشک عمومی، متخصص قلب، پرستار، کاردرمانگر و متخصص تغذیه‌ به طراحی برنامه درمانی شخصی‌سازی‌شده کمک می‌کند. توان‌بخشی قلبی پس از رویدادهای قلبی یا مداخلات، آموزش بیمار و پایش مداوم پارامترهای حیاتی و آزمایشگاهی برای جلوگیری از عود بیماری اهمیت دارد. با مدیریت عوامل خطر و پایبندی به برنامه درمانی، بسیاری از بیماران می‌توانند کیفیت زندگی و طول عمر بهتری داشته باشند.